Autor opisuje swoje przeżycia począwszy od powołania do wojska w 1939 roku, przez drogę walki jako żołnierz powrót do Krakowa, pracę w krakowskim magistracie w opiece społecznej, aż do 1941 roku, kiedy to zostaje aresztowany, osadzony na Montelupich i wywieziony do Oświęcimia.
Pobyt jego zaczyna się od pracy kosiarza. Później trafia do szpitala obozowego jako pacjent, a później zostaje tam do pomocy innym. Na końcu zostaje pisarzem. Pod koniec wojny zostaje przeniesiony do obozu na terenie Niemiec, gdzie zastaje go wyzwolenie. Kim dokładnie był Stanisław Głowa? Tego musicie bardziej szczegółowo dowiedzieć się sami.
Książka jest warta przeczytania i poznania historii życia w obozach w czasie okupacji. Polecam dla ludzi młodych, którym historia nie jest obojętna, a także dla tych którzy nie znają jej aż tak dobrze. Ta książka, to wartościowe świadectwo naocznego świadka tych strasznych rzeczy, które działy się można powiedzieć jeszcze nie tak dawno temu. Stanisław Głowa przeżył prawie cztery lata w obozie, więc jest to szmat czasu i praktycznie jest to niemal cały okres funkcjonowania obozu w Auschwitz. Był później świadkiem w wielu procesach i pomógł wymiarowi sprawiedliwości. Mimo, że książka ta przestawia życie w obozie koncentracyjnym, napisana jest lekko. Autor nie używa trudnych, niezrozumiałych słów. Przez książkę płynie się, jakby ktoś po prostu opowiadał nam kawał historii. To świetnie napisany, cenny reportaż, który zostaje w głowie i sercu na bardzo długo. Jeśli taka tematyka jest dla was równie ważna, to musicie po nią sięgnąć.

