Problemy książkoholika

Witajcie!
Dziś z racji, że rozpoczęła się już szkoła i inni mają lajtowo, a inni już od pierwszych dni przekichane zajmiemy się czymś co już nie długo będzie was gnębiło po nocach. Otóż język polski w cale nie jest zły...chyba, że trzeba czytać lektury. No właśnie i stąd też dzisiejszy post. O zdanie na ten temat poprosiłam jak ostatnio moje kochane i niezawodne dziewczęta z grupy na Fb Mini Maratony
. Swoją drogą zapraszam, bo dzieje się tam dość sporo i nie trzeba mieć bloga by należeć do ekipy ♥

Lektury. Czytać czy nie czytać?

Królowa Książek:
Lektury to temat, z pewnością, kontrowersyjny. Jedni mówią, że czytać, bo to ważna literatura, niosąca istotne wartości. Inni mówią, żeby sobie odpuścić, bo po co się zmuszać, a poza tym i tak są badziewne. Ja uważam, że prawda jest gdzieś po środku. Jestem zdania, że warto spróbować z każdą lekturą proponowaną przez nauczycieli. W ten sposób można poznać perełki literatury polskiej i światowej. Jestem jednak zdania, że jeżeli kompletnie nie podchodzi to się nie zmuszać. Odłożyć, dowiedzieć się tyle, ile trzeba na lekcje, sprawdzian czy egzamin (np. maturalny) i na tym poprzestać, a po pewnym czasie ewentualnie powrócić do danej książki i bez przymusu przekonać się, dlaczego została uznana za ważną w jakiś sposób i dlaczego weszła do kanonu lektur.

Magia Słowa
Lektura? A co to za problem? Książka to książka, a że obowiązek... Tak było od zawsze. Wyznaczone przez GÓRĘ lektury, które obowiązkowo musimy poznać, coś ze sobą niosą. Ale nie mogą być lekkie i przyjemne, bo nie wyróżniałyby się z kanonu powieści. Niektóre są okropnie nudne, ale mają wiele motywów, wątków, czy nawet wartości - które w każdej chwili możemy wynieść i zastosować w swoim życiu. Uważam, że lektury to przydatna rzecz i należy je czytać. Pamiętam, że tylko jednej nie doczytałam do końca, a było to w gimnazjum - Kamienie na Szaniec. A lektura, przy której prawie usnęłam to Ludzie Bezdomni. :D Najlepiej wspominam Lalkę oraz Zbrodnię i karę. Mistrz i Małgorzata z rozszerzenia też jest fajne. 


Biblioteczka ciekawych książek

Lektury, buahaha mój temat!
Nie twierdzę, że nie ma lektur wartościowych, jak na przykład Chłopcy z Placu Broni. W większości są one jednak przestarzałe, nudne i archaiczne. Jestem książkoholikiem, ale lektur nie czytałam wcale. Ostatnią próbą była Ferdydurke i jeszcze bardziej zraziła mnie do lektur. Moim zdaniem ktoś powinien w końcu pomyśleć nad zmianą. Denną Ferdydurke można by zastąpić czymś ciekawszym, jak Trzej Muszkieterowie. Zamiast nudnego w Pustyni i w puszczy - Studium w szkarłacie. Nie cała klasyka jest nudna i archaiczna, ale to taką wybiera się jako lektury i zraża dzieci do czytania

Justowa
Ja jestem zdecydowanie za czytaniem lektur, ale mam pewne zastrzeżenia, co do sposobu w jaki są one dobierane. Nie oszukujmy się, ale polskie szkolnictwo leży. Lektury są bardzo ważne. Dlaczego? Czasem jest to pierwsza książka, po którą sięga młody człowiek. Ja idąc do szkoły miałam już kilka pełnych kart w bibliotece, ale niektórzy moi koledzy z klasy nigdy wcześniej w bibliotece nie byli i to lektura, którą wypożyczaliśmy całą klasą razem z wychowawcą była ich pierwszą książką. Musiała ona być "fajna", w przeciwnym razie mogła zniechęcić do czytania. Uważam, że czytanie lektur często zniechęca adeptów czytelnictwa. Jak sobie przypomnę, że w czwartej klasie szkoły podstawowej czytałam Janko Muzykanta, czyli pozytywistyczną nowelkę to śmiać mi się chce. Lektura ta jest ważna. Ministerstwo każe nam ją czytać w wieku lat 10, bo jest ona cienką książeczką. Serio? To jest prawidłowy dobór? Ciekawe, ze w klasie 2/3 czyta się Karolcie, która ma stron o wiele więcej. Po co więc ten nieszczęsny Janko Muzykant, Antek czy Abc dziesięciolatkom, którzy nie rozumieją realiów epoki i te bajki wydają im się okrutne. Pamiętam jak siostra czytała Abc Orzeszkowej i powiedziała, że bohaterka to głupia była, bo na siłę dzieci uczyć chciała a dzieci jeszcze głupsze, bo teraz nikt do szkoły chodzić nie chce a one chodzić nie musiały i problem z tego robili. Ten komentarz pokazuje, że takie dziecko nie jest w stanie tego problemu zrozumieć po co ma więc to czytać? Też nie chciałabym czytać czegoś czego nie rozumiem. Proponuję, więc na nowo dobrać lektury. Może nie katujmy młodzieży starymi kanonami. Owszem uważam, że musimy znać historię Edypa, Lalkę czy Romeo i Julię, bo to klasyki, które kształtują światopogląd i to one wpłynęły na to jak dziś wygląda kultura, ale wiem też, że niekiedy książki współczesnych autorów mogą wnieść do życia ucznia o wiele lepszą naukę niż te starocie, po które młodzi sięgać nie chcą. Do każdej lektury trzeba dojrzeć. Niech każdy czyta, co lubi. Uczniowiechcą czytać Harrego Pottera lub Zmierzch? Ok, niech czytają, a nauczyciel na pewno jest w stanie po przeczytaniu takiej książki poprowadzić na jej temat lekcję, wyciągnąć z niej wnioski i nawiązać do kanonu. Zostawmy ważne lektury, uporządkujmy, unowocześnijmy kanon lektur, a problem czytać czy nie czytać powinien się rozwiązać sam.

Czytaj więcej »

Problemy książkoholika

Witajcie!
Już zdążyłam pogodzić się z myślą, że w tym miesiącu nie uda mi się o czasie, albo i w ogóle opublikować tego postu. Zepsuty laptop, brak wcześniej stworzonego postu. Ale na szczęście udało mi się pożyczyć laptopa. Moniś dziękuje <3 Tak więc zapraszam was dziś na bardzo przyjemny temat, bo czymże by była książka bez okładki, co nie?

OKŁADKOWA SROKA, CZY STAWIAJĄCA NA TREŚĆ KSIĄŻKOHOLICZKA?

Kitty z Biblioteczka Ciekawych Książek
Czy kieruję się okładkami? Tak! W księgarniach szukam książek po ciekawych grzbietach. Jednak liczy się dla mnie treść. Gdyby Ember in the ashes nie miało ciekawego opisu, nie sięgnęłabym po nią. Gdyby Historia prawdziwa kapitana Haka nie zachęcała przygodami, nie przeczytałabym tej książki z najpiękniejsza okładką, jaką do tej pory spotkałam 😍 Okładka sprzyja sięgnięciu po książkę, ale bez zachęcającego opisu, nie skusi mnie do jej przeczytania

Ania:
Oczywiście książkowa sroka😃 Jeżeli okładka mi się spodoba to zawsze sięgam po książkę, ale czytam również opis. Bez tego ani rusz 😛 Jednak gdy okładka nie przyciąga uwagi to nawet na nią nie spojrzę;-) Jestem wzrokowcem😊 Chyba, że ktoś poleci mi książkę wtedy już przymknę oko jeśli okładka nie będzie zachęcająca;-)

Ola z Myśli parzydełkowca

Okładka przykuwa uwagę - w ten sposób często zauważam daną książkę, ale to jeszcze nie znaczy, że ją przeczytam. Duże znaczenie ma, czy znam autora, jeżeli tak i wiem, że nie podobały mi się inne książki: małe szanse, że sięgnę po tę powieść. Następnie dochodzi do prostego procesu: lektura opisu na odwrocie książki, pierwszej strony i randomowego dialogu ze środka. Zazwyczaj po takim teście wiem, czy "koniecznie-muszę-to-przeczytać-bo-inaczej-umrę".

Ula z Niebanalnie Oryginalna

Jedno i drugie. :) Czasami nie mogę się oprzeć okładce, ale jak przeczytam opis i stwierdzę, że książka raczej nie przypadnie mi do gustu, to nie kupię jej nawet ze względu na ładny wygląd. Natomiast jeśli powieść jest w dwóch różnych wydaniach, to zależy mi zawsze na tym, żeby mieć to, które podoba mi się bardziej. Zdecydowanie częściej zwracam też uwagę na te książki, które mają ładne okładki, w końcu ich celem jest przykuwanie uwagi czytelnika.

Dominika K. z Czytelnia Dominiki

Okładka to zawsze pierwsza rzecz którą widzę, więc gdy ona mnie nie zachęci to rzadko sięgam po opis. Jednak nigdy nie mam tak, że czytam książki tylko ze względu na okładkę-one bywają mylące i dlatego zawsze zaglądam na tylną część, aby zobaczyć o czym to jest. Kieruję się też w dużej mierze poleceniami blogerów, ale najważniejszym czynnikiem niezmiennie jest moja intuicja i czytelnicze gusta. Czasem po prostu czuję, że coś totalnie mnie pochłonie, albo totalnie rozczaruje ;)

Aleksandra z Bluszczowe Recenzje:

 Ja należę do osób, które na drugim miejscu stawiają na szatę graficzną okładki, bo zawsze – ale to zawsze – musi mnie przyciągnąć opis danej książki. Dobrze, czasami się zdarzy, że okładka tak cieszy oczy, że nie da się po prostu nie zainteresować danym tytułem, ale jeżeli opis jest odpychający, a opinie zróżnicowane... Wtedy zdecydowanie odpuszczam. Poza tym zwracam również uwagę na autora czy recenzje innych blogerów (co można wywnioskować po wcześniejszym zdaniu). Jednakże opis i tak rządzi!

Emilia 

Jak w przypadku dziewczyn - okładka jest często pierwszą rzeczą, która przyciąga do danej książki, ale niekoniecznie stwierdzam, że muszę przeczytać coś tylko dlatego, że ładnie wygląda. Jeśli zaciekawi mnie również opis szansa na przyciągnięcie mnie jest jeszcze większa, ale zazwyczaj i tak kieruję się przede wszystkim zasłyszanymi opiniami czy też wcześniejszym doświadczeniem z danym autorem (o ile było miłe)

Karolina z Kraina Mola Książkowego

Brzydka okładka nie nie wpłynie na to, czy przeczytam daną książkę czy nie, ale gdy powieść ma cudną szatę graficzną istnieje większa szansa, że ją kupie

Tatiana z Lost In My Books

Głównie poleceniami innych osób, nawet jeśli chcę mieć książkę bo podoba mi się okładka to najpierw upewniam się czy warto ją mieć, jak nie daje se spokój :)

Agata z RosePerdu Books

Często kupuję książki ze względu na okładki, ale nigdy to nie była książka o której kompletnie nic nie słyszałam. Zwracam na nie uwagę, ale nie są głównym powodem do kupienia książki. Za to rzadko zaglądam na opis książek, często są w nich spoilery.

Lexi D. z Dobra córka zła
Nie ukrywam, że okładka książki jest dla mnie dość ważna. Zanim powieść kupię i przeczytam, muszę prawie wszystkimi zmysłami ją chcieć – musi przyciągać wzrok, dotykiem intrygować no i oczywiście zapach! Ach, ile ja godzin spędziłam na zwykłym wąchaniu książek!
Oczywiście okładka to nie wszystko, dlatego bardzo często omijam sam wygląd i szukam ciekawego tytułu – bo to on tak naprawdę mówi nam coś o dziele. Jeżeli tytuł przyciągnie moją uwagę, czytam opis i wtedy decyduję się na kupno lub nie danej pozycji.
Czyli w skrócie: Choć oprawa jest dla mnie ważna, to nie pozwalam sobie danej pozycji kupić, dopóki nie upewnię się, że opis ma równie intrygujący co okładkę.

Magic Wizard z Zaczytana w fantastyce
U mnie wygląda to tak, że okładka często decyduje o tym czy kupię książkę, a nie czy ją przeczytam. Po prostu jak książka mnie interesuje treścią, to przeczytam ją bez względu na to czy ma ładną okładkę czy nie, ale jeśli jest ona ładna to jest większa szansa, że tę pozycję zakupię. Bardziej liczy się dla mnie treść, ale miło jest jak okładka przykuwa wzrok.

A wy czym kierujecie się wybierając książkę?

Czytaj więcej »

Problemy Książkoholika

Hejka!
Dziś w ten piękny dzień zapraszam Was na kolejny post z serii, którą chyba lubicie, co? :D
Tematem tego spotkania będzie:

KAWA VS HERBATA. CZYLI CO PIĆ LUB JEŚĆ PRZY CZYTANIU.

  Otóż zdaję sobie sprawę, że niektórzy nie praktykują tych metod. Sama rzadko kiedy jem czy piję. Po prostu jak mnie książka wciągnie to albo zapomnę o herbacie i jest zimna, albo zjem tyle tego, ze brzuszek boli :D Idealnym przykładem jest to, że Skitlesy i książka to zło ;D Zjadłam pół tego wielkiego opakowania! :D Nie kontroluje jak czytam, więc wciągnęły mnie cukierasy.
Teraz oddaje głos Kitty z Biblioteczki ciekawych książek oraz Oli z Nieuleczalny książkoholizm. Dziewczyny opowiedzą wam o swoich doświadczeniach :)

1. Więc jak tytuł: Kawa czy herbata? A może inny napój?
Kitty: Ja osobiście preferuję cappuccino albo mocną czarną lub zieloną herbatę (sypaną). Nawet pisząc odpowiedź jestem w trakcie przerwy od czytania i stoi sobie kubek z cappuccino z magnezem

Ola: Nie przepadam za kawą, no i nie za bardzo mogę ją pić… Dlatego, jeśli kawa, to zazwyczaj gdzieś w przelocie na mieście. A wtedy wiadomo, nie ma czasu na książkę. Jeśli chodzi o herbatę, to jestem prawdziwą maniaczką i piję ponad pięć-sześć kubków dziennie – tak że łączy się to z czytaniem. Lubię dobierać sobie smak herbatki do rodzaju książki (np. karmelowa-romans, zielona-książki naukowe, cytrynowa-lektury, tak wiem, jestem lekko nienormalna). Czasem, przy beznadziejnych książkach lubię pić moje ulubione winko – białe półsłodkie <3 i od razu lepiej się czyta.

 

2. Jesz lub pijesz podczas czytania? Uzasadnij. 
Kitty: Tak i tak. Nie widzę w tym nic złego nawet, jeśli ubrudzę swoją książkę. Jasne, staram się tego nie robić i raczej się to nie zdarza, ale przecież książka to nie święta relikwia. Zazwyczaj piję to, co napisałam wyżej oraz podjadam jakieś ciastka etc.

Ola: Tak, oczywiście. Nie jestem jakimś maniakiem utrzymywania książek w sterylnej czystości, nic się nie stanie, jeśli coś się ubrudzi – oczywiście nie brudzę książek specjalnie. No i ja koooocham jeść i nie wyobrażam sobie odstawić tę czynność na czas czytania książki.

 

3. Spotkałaś się kiedyś z wybrudzoną przez jedzenie książką? 
Kitty: Tak, nawet sama taką posiadam, ale o tym w punkcie 5. Szczerze mówiąc, nie chcę wiedzieć czym była ubrudzona tamta książka, ale było to coś żółtego 

Ola: Oczywiście! Sama nie raz i nie dwa zachlapałam ją zupą pomidorową. Jednak inaczej odbieram, jeśli jedzenie zostało naniesione na książkę nie przeze mnie – wtedy jest to lekko fuj.

 

4. Jak dbasz o książkę, gdy coś jesz? 
Kitty: To pytanie jest trudne… Bo tyle, że uważam, aby jej nie oblać piciem i nie dotykam brudnymi łapkami.

Ola: Najgorzej jest z zupą, bo obojętnie jak daleko bym książkę trzymała i tak może mi chlusnąć. Ale jak jem to na przykład staram się wycierać ręce przy przewracaniu strony, albo nie jeść tłustych rzeczy. No i żadnej czekolady z książkami!

 
5. Opowiedz swoje doświadczenia z jedzeniem/piciem podczas czytana ;D
Kitty: No generalnie to nie mam jakichś niezwykłych doświadczeń poza tym, że kiedyś na białą stronę upadło mi ciastko czekoladowe…  Ale przetarłam i jest git

Ola: Wiesz, że nic mi teraz nie przychodzi do głowy. Mogę Wam tylko opowiedzieć, że moja mama strasznie krytykuje zwyczaj jedzenia przy czytaniu. I to nie dlatego, że brudzi się książka, lecz dlatego, że wtedy dużo więcej jemy, bo nasz mózg nie przyswaja informacji że je, zajęty lekturą. I muszę przyznać, że to prawda, bo jak czytam to potrafię błyskawicznie pochłonąć np. paczkę orzeszków.

6. Co byś zrobił/-a, gdyby znajomy oddał ci pobrudzoną/zalaną książkę?
Kitty: Zalanej bym nie przeżyła. O nie, to zbytnie zniszczenie książki. Ubrudzoną – zależy czym. Czekolada i inne takie – no trudno. Obiadem to już bym pokrzyczała

Ola: Chyba nic. Wyznaję zasadę, że znajomi są ważniejsi od książek. Chociaż jeszcze zależy, jak bardzo wybrudzoną, ale nie wyobrażam sobie strzelić focha z tak błahego powodu.

Czytaj więcej »

Problemy książkoholika

Dzień dobry moi kochani!
Dziś 6 dzień miesiąca, a co za tym idzie kolejna odsłona problemów. W poprzednim poście zastanawiałyśmy się wspólnie z Magic Wizard jak to jest z tym czasem. (klikając w słowo post przeniesiecie się do postu, a w nazwę Magic do jej bloga). Tym razem postawiłam na biblioteczkę. Bo jest ona związana z nami najbardziej, w końcu przeczytane książki lądują na półce i pięknie zdobią nasze wnętrze. Zatem temat tego postu to:


Biblioteczka. Jak znaleźć miejsce na kolejne książki, gdy go nie ma?!

Na kilku grupach zapytałam osób o ich pomysł na ustawianie książek, organizację i ciekawe pomysły gdzie jeszcze upchać książki. Zdjęcia pochodzą od autorek komentarzy. Dziękuje za tak liczny odzew ♥

Pomysł by KittyAilla z bloga Biblioteczka ciekawych książek 

Ustawiam książki w sumie wielkościowo i seriami. Nie mogłabym kolorystycznie, bo nie byłyby wtedy równiutko i trafiałby mnie szlag. To samo się tyczy alfabetu. Generalnie nie mogłabym mieć też rozdzielonych serii i choć przy niektórych tomach na zdj brakuje którejś części, to ona jest tylko pożyczona, a swoje miejsce ma zaraz obok swoich przyjaciółek z serii
Ułożenie zmieniam kiedy:
a) przestaję mieć miejsce i wypadałoby to ogarnąć, bo książki leżą już układane na sobie, a to mi przeszkadza w pierwszym rzędzie na biblioteczce
b) odkurzam biblioteczkę, wtedy koryguję ewentualne błędy w ułożeniu
Staram się też przekładać na widok książki nieprzeczytane, aby w końcu się zmotywować i je czytnąć.
Co robię kiedy nie mam miejsca? Otóż pierwotnie miałam książki tylko na biblioteczce, oczywiście od początku w dwóch rzędach. potem zaczęłam je układać na nich, ale o ile w tylnym rzędzie mi to nie przeszkadza, tak w pierwszym owszem, bo mam utrudniony dostęp do tych z tyłu. Uprzątnęłam więc górę półki nad łóżkiem, pozyskując miejsce. Niestety, zgubiła się kartka z tym, jakie może mieć ona maksymalne obłożenie... No cóż, przyszła więc pora na komodę. Żałuję tylko, że aby mieć więcej ewentualnego miejsca, muszę układać książki jedna na drugiej, bo inaczej zajmują go zdecydowanie więcej.
Nie potrafiłabym schować książki do szuflady, jak robią niektórzy czy zapakować w karton na stałe!
Moje rozwiązanie na przyszłość: Misio ma już zapowiedziane, że będziemy mieć dom z poddaszem, a na nim będzie moja prywatna biblioteczka 

Kolejna uczestniczka to Królowa książek, która ma dla was takie rozwiązanie

Książki ustawiam od największej do najmniejszej. Kiedyś próbowałam kolorystycznie, aby tworzyły tęczę... Ale jakoś to do mnie nie przemówiło. Ułożenie zmieniam co jakiś czas, różnie z tym bywa. To chyba jest zależne od mojego humoru.  Gdy brakuje miejsca... No cóż, część książek ląduje w szufladzie. xD Aktualnie miejsce zagrzewają tam jedynie wydania kieszonkowe, co widać na ostatnim zdjęciu.




  Czas na biblioteczkę Jellyfish z bloga Myśli parzydełkowca

Sposób na ustawianie książek:

Kiedy miałam ich niewiele stawiałam na ułożenie wielkością - od największej do najmniejszej. Jednak z czasem nie pozwalało mi to na odpowiednie uporządkowanie.

Obecnie funkcjonuje podział w ramach dwóch kategorii. Pierwsza oddziela książki beletrystyczne od innych. Stąd na jednym regale można znaleźć kolejno: książki z dzieciństwa, dotyczące sztuki, nauk przyrodniczych, historii, paranaukowe oraz związanych z różnymi językami.

Drugi podział dotyczy książek beletrystycznych, gdzie uznałam, że najłatwiej będzie się odnaleźć przez podział alfabetyczny według najpierw nazwiska autora, a następnie według tytułu pierwszego tomu serii od danego powieściopisarza. Jest kilka wyjątków od reguły: np. Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa, która mieści się wymiarami tylko na najniższej półce. Na tej samej można też znaleźć gromadzone przeze mnie książki “pożyczone”, mangi, komiksy i gazety.

Ile razy zmieniam ustawienie:

Praktycznie nie zmieniam. Postawiłam na system alfabetyczny, ponieważ jest przejrzysty. Gdy dochodzi kolejna książka, to mam trochę przestawiania, aby zachować spójność, ale nie narzekam. Raz, w ramach eksperymentu, ustawiłam książki według kolorów - układ wytrzymał parę godzin, potem uznałam, że to za dużo chaosu i psychicznie boli mnie widok, gdy seria rozbita jest na trzy różne półki.

Co robię gdy zaczyna brakować miejsca:

Robię remont pokoju. Dobra, to żart. No, może po części. Po prostu gdy ostatnim razem zaczęło mi brakować miejsca data pokryła się z remontem pokoju. Szukałam wtedy mebli po regałach (co tam łóżko i biurko, najważniejsze są przestronne regały). Aczkolwiek od tej pory doszło już kilka… -naście, -dziesiąt książek i musiałam nieco reorganizować regał. Wtedy po prostu opróżniam kolejną półkę i układam dalej książki. Póki co miejsca mam sporo do wykorzystania, więc staram się nie martwić na zapas. (Najwyżej wyrzucę łóżko i wstawię nowy regał - po co komu sen, gdy można czytać?)

 A teraz kilka słów powie nam Ewelina W. z bloga Książkowa mania
Moje ustawianie książek jest dosyć chaotyczne. Najpierw dzielę książki według wydawnictw, następnie układam je według autorów, a następnie serii. Ułożenie zmieniam średnio dwa trzy razy w roku, kiedy to książki samoistnie przemieszczają się po półkach, tworząc jeszcze większy nieład . Kiedy zaczyna brakować mi miejsca, układam zdjęcia w dwóch rzędach, i zapycham każe możliwe wolne miejsce co z resztą widać na zdjęciu  Marzę o bardziej ustawnym regale, ponieważ ten co mam to jest totalny niewypał  

Czytaj więcej »

Problemy książkoholika

Dzień dobry kochani!
Dziś przychodzę do was z II sezonem Problemów fantastycznych dziewczyn, który tym razem skupi się na realnych problemach, z którymi boryka się każdy kochający czytanie. Jeśli nie wiecie lub nie pamiętacie czym są problemy fantastycznych dziewczyn odsyłam to LINKU gdzie znajdziecie wiadomości na temat tego jak to funkcjonuje i problemy z jakimi zmierzyliśmy się w ubiegłej edycji. Prośba jeszcze do Was jeśli ktoś by chciał wziąć udział proszę mi podać Nick i email w komentarzu na pewno się odezwę. Tylko mała dygresja ja teraz wybieram problemy :) możecie zapisać się i w tedy ja co jakiś czas będę na meila wysyłać wam tematy poruszane i jeśli chcecie brać udział dajecie odpowiedz a ja wam pytania ;D Proste? No to do dzieła. A i nie zapomnijcie powiadomić o akcji znajomych! Dodajcie baner na wasz blog i cieszcie się nowymi postami! :)

Dziś wspólnie z Magic Wizard z bloga Zaczytana w fantastyce zastanowimy się jak to jest z tym czasem na czytanie. Zapraszam.

Just yśka: Czy faktycznie nie mamy czasu czy to zła organizacja zajęć? 
Magic Wizard: Myślę, że oba twoje stwierdzenia w pewnym stopniu są prawdziwe. Bo... Kto nie przychodzi do domu i nie siada przed ekranem telefonu/komputera/telewizora sprawdzając facebooka, snapchata czy instagrama a potem my się dziwimy, że nie mamy czasu. I go nie mamy, bo większość wolnych chwil spędzamy na bezsensownym przeglądaniu memów i innych tego typu rzeczy, a nie korzystamy z niego w tak, jak powinniśmy. Z drugiej strony w dzisiejszym świecie naprawdę praktycznie na nic nie ma czasu. Każdy jest zabiegany, zalatany, a do tego dochodzi szkoła/praca, która zabiera nam praktycznie cały dzień. Ale dla chcącego nic trudnego - koniec końców uważam, że dobre gospodarowanie czasem to podstawa i myślę, ze u każdego znalazła by się chwila na książkę, chociaż jeden rozdział dziennie

Just yśka: Twoje sposoby na znalezienie chwili z książką. 
Magic Wizard:  Nawiązując do poprzedniej odpowiedzi - staram się jak najbardziej ograniczyć korzystanie z różnych portali społecznościowych zabierających mi tyle czasu. Mam też sposób jeśli chodzi o naukę. Mniej więcej w środku odrabiania lekcji robię sobie przerwę na "jeden rozdział" książki, który często się przekształca w dwa, a nawet trzy rozdziały, ale zawsze ten czas jest. Ostatnio też biorę sobie prysznic czy kąpiel trochę wcześniej niż zwykle, dzięki czemu mam wieczorkiem czas na kilka stron, a nie zasypiam przy nich z powodu totalnego wycieńczenia. Oczywiście zdarzają się i dni kiedy totalnie nic nie czytam, ale to chyba każdy tak czasem ma, nawet najbardziej gorliwy książkoholik. 

 

Just yśka:  Dlaczego, Twoim zdaniem, ludzie wymigują się od czytania zasłaniając się brakiem czasu? 
Magic Wizard: Myślę, że ludzie wymigują się od czytania właśnie brakiem czasu, bo tak jest najłatwiej. Czasami zdarzają się takie dni, w których naprawdę nie mamy czasu na nic. A wiadomo czas to pieniądz i trzeba go szanować. I teraz mamy taką sytuację: wraca sobie dana osoba ze szkoły, przychodzi do domu, je obiad i siada przed telewizorem, potem twierdzi, że przeczytałaby sobie książkę, ale przecież "nie ma czasu", bo jeszcze nie nauczyła się na jutrzejszy sprawdzian. Ale to słaba wymówka, bo przecież czas, który poświęciła na telewizję, telefon czy cokolwiek, mogła spożytkować w inny sposób, w tym wypadku czytając książkę. Dlatego myślę, że kiedy komuś nie chce się naprawdę czytać to trzeba powiedzieć sobie "nie mam ochoty", a nie "nie mam czasu", bo naprawdę, jak ktoś bardzo chce to ten czas znajdzie. Ogólnie często usprawiedliwiamy się brakiem czasu. I ja rozumiem, ten brak też mi doskwiera, czasami bardzo. Ale często też wiem, że lenistwo nie popłaca i kiedy coś mogę zrobić, ale tego nie robię bo mi się nie chce to potem nie mam czasu i tak koło się zamyka. Podsumowując nie powinniśmy usprawiedliwiać się brakiem czasu, kiedy naprawdę mamy możliwość wykorzystania tego czasu na czytanie, ale nam się nie chce i wolimy przeglądać fb  
 
Just yśka: Czy maratony czytelnicze w jakiś sposób pomagają znaleźć nam czas na czytanie?
Magic Wizard: Myślę, że tak. Maratony przede wszystkim motywują nas do działania i do szukania tego czasu. Zawsze chcemy, niezależnie w jakiej dziedzinie spisać się dobrze. I maratony zachęcają do tego, żeby choć chwilkę poświęcić dla książki i wypełnić czekające nas zadanie. I tu znowu na pomoc przychodzi zdanie "ale nie mam czasu". No cóż, czas zawsze jest, ale to tylko od nas zależy w jaki sposób go wykorzystamy. A dzięki maratonom czytelniczym wykorzystujemy go właśnie na książki. I jest to bardzo dobry motywator, bo działa na dużą skalę, trafiając i jednocząc wielu ludzi. I ja rozumiem, że można nie podołać, bo czasami nie mamy ochoty, a przecież czytanie ma przede wszystkim sprawiać nam radość! Ale czasami ta ochota jest, ale czasu nie ma. A maratony pozwalają ten czas odnaleźć!
 

Just yśka: Dlaczego warto wygospodarować chwilę na książkę?
Magic Wizard: To jest proste pytanie, bo odpowiedź na nie, jest najbardziej oczywista na świecie. Bo książki pozwalają nam odkryć jakiś nowy świat o którym nie mieliśmy pojęcia i się w nim zatracić. Bo dzięki książkom, dzień bez czytania, to dzień stracony. Bo dzięki książkom rozwijamy naszą wyobraźnię i puszczamy wodze naszej fantazji. Bo książki inspirują, są naprawdę zachwycające i niezwykłe. Bo kiedy czytasz książkę odrywasz się od szarej rzeczywistości i pozwalasz sobie na marzenia, a marzenia są najpiękniejszą rzeczą jaką można mieć. Bo my po prostu kochamy książki i je czytamy niezależnie od tego czy mamy czas czy nie. Po cholerę te sprawdziany i kartkówki, my i tak będziemy czytać! Jeżeli ktoś jeszcze nie zna magii książek to radzę jak najszybciej ją poznać, bo czasu przecież jest tak mało xD

A jakie jest wasze zdanie? Napiszcie mi wasze odczucia w komentarzach! :) 

W kolejnym odcinku porozmawiamy sobie o biblioteczkach! Zapraszam do udziału posiadaczy małych, dużych, oryginalnych, tradycyjnych biblioteczek! :D Każda się liczy! ♥ Jeśli ktoś chce wziąć udział w kolejnej części proszę napisać na adres: justynamajcher@interia.pl tam wam wszystko wytłumaczę :)

Czytaj więcej »